بررسی راههای احیای گردشگری بعد از واکسیناسیون جهانی
آری شود ولیک به خون جگر شود
![آری شود ولیک به خون جگر شود](https://static2.toseeirani.ir/thumbnail/9iZzKkOT0itv/xBsWioF62eYGs_ZiuP0zXMk2k3W4evo1Oxdh3-HBrrA_LuVxMZsQOCh1M09SPy2KPVyFofO-pmBd3-bDzxbFvkB0a5xZ0RyWrVXGwQkeFzFKUOIEQynSbw,,/%DB%B8-%DB%B1.jpg)
نویسنده: پروفسور کالین مایکل هال
مترجم : پگاه دهدار
بیماری همه گیر COVID-19 صنعت جهانگردی جهانی را در سال 2020 متوقف کرد. با شروع به کار واکسنها ، امید میرود که سفرهای بین المللی به زودی از سر گرفته شوند، اما این سوال مطرح است که این اتفاق دقیقاً در چه زمانی و چگونه امکانپذیر خواهد شد؟
پیش از شیوع ویروس کرونا، این نگرانی بسیار زیاد وجود داشت که آیا گردشگری برای سیاره ما بیش از حد بزرگ نشده است؟ و در همین راستا فراخوانهایی برای کاهش گردشگری، پایداری بیشتر آن در محیط زیست، و کمک به استقامت بیشتر در مناطق گردشگری در برابر بحرانها صورت گرفته بود.
اما اکنون با توقف سفرهای بینالمللی با مشکلی معکوس مواجه شدهایم. این بیماری همه گیر باعث کاهش 70 درصدی ورود گردشگران بینالمللی در سراسر جهان از ژانویه تا آگوست در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته شده است و مقصدهای وابسته به گردشگران بینالمللی بیشترین آسیب را دیدهاند. بسیاری از آنها در کشورهای در حال توسعه هستند، جایی که درآمد عمدهی صادراتی آنها از گردشگری است. به عنوان مثال، طبق آمار بانک جهانی، گردشگری تقریباً 15٪ از تولید ناخالص داخلی تایلند را تشکیل میدهد؛ به همین دلیل اخیراً اجازه بازگشت گردشگران خارجی را برای اقامت طولانی مدت داده است.
اما به طور کلی تلاشها برای راه اندازی مجدد سفرهای بین المللی در مقیاس وسیعتر، تاکنون به دلیل امواج متوالی
COVID-19ناکام ماندهاند. از آنجا که اخیرا نوعی از ویروس کرونا در انگلیس، آفریقای جنوبی و هند ظاهر شده است که شدت انتقال بیشتر و کنترل سختتری دارد، دهها کشور اعلام کردهاند که درهای خود را به روی مسافران این کشورها میبندند. برخی از کشورها مانند ژاپن و اسرائیل یک قدم جلوتر رفته و ورود همه اتباع خارجی را ممنوع کردهاند.
با بسته شدن مرزها، در عوض بسیاری از کشورها تمرکز خود را بر جذب گردشگر داخلی گذاشتهاند. این امر به حفظ ثبات اقتصادی در کشورهایی مانند چین و ژاپن کمک کرده است. امیدها برای بهبود سریع سفرهای بین المللی اکنون تنها در یک صورت ممکن است: توزیع سریع و گسترده واکسن.
فراتر از این، بازگرداندن مردم به سفرها توسط سه مسئله اساسی مطرح است.
۱.الزامات سفر
الزامات بهداشتی سفر ممکن است به زودی شبیه گذشته شود. در دهه 1970 داشتن واکسن و تجهیزات بهداشتی مناسب برای سفر به بسیاری از کشورها ضروری بود. واکسیناسیون ویروس کرونا برای پروازهای بین المللی نیز به طور مشابه استاندارد خواهد شد.
این باید به سرعت توسط همه کشورها پذیرفته شود و حتی میتواند به طور گسترده تر - به عنوان مثال در هتلها - اعمال شود.
با این حال، علاوه بر واکسیناسیون توسط دولتها، به تصویب قوانین و مقررات قوی نیز نیاز خواهد بود. گذرنامه سفر دیجیتال و گذرنامه واکسیناسیون ممکن است یک راه حل باشد، اما این امر نیاز به استاندارد سازی در مرزها دارد.
علاوه بر این سایر اقدامات بهداشتی نیز حیاتی خواهد بود. از جمله ماسک اجباری هنگام پرواز، آزمایش قبل از عزیمت و ورود، قرنطینهسازی اجباری و فاصله اجتماعی. اگر میزان واکسیناسیون در مقصد کم باشد، این اقدامات از اهمیت بیشتری برخوردار میشوند.
سفرهای بدون لمس نیز باید با استفاده از فناوری بیومتریک در اکثر فرودگاهها استاندارد شوند؛ و مسافران باید انتظار داشته باشند که غربالگری دما، و همچنین کاهش خدمات در هنگام پرواز امری جدید باشد.
دورههای طولانی قرنطینه یکی از بزرگترین موانع راه اندازی مجدد جهانگردی بینالمللی است؛ زیرا افراد معدودی میتوانند 14 روز را در تعطیلات خود در یک هتل قرنطینه تحمل کنند.
۲.شرکتهای هواپیمایی
انجمن حمل و نقل هوایی بینالمللی انتظار دارد که صنعت هواپیمایی حداقل تا سال 2024 به سطح قبل از همه گیری نرسد.
این بدان معناست که هرگونه شروع مجدد گردشگری احتیاج به احیای زیرساختها و شبکههای حمل و نقل ، به ویژه برای سفرهای هوایی و دریایی دارد.
بسیاری از هواپیماها اکنون در بیابانهای ایالات متحده و استرالیا پارک شدهاند. قبل از شروع مجدد پروازها، آنها باید بازیابی و به طور کامل سرویس شوند. خدمه باید دوباره استخدام شوند یا آموزش ببینند.
اما تنها این نیست که فقط هواپیماها را به آسمان بازگردانیم. چالش جدیتر برای خطوط هوایی ایجاد مجدد مسیرهای هوایی ضمن اطمینان از ماندگاری مستمر آنها است.
از آنجایی که شرکتهای هواپیمایی به آرامی دوباره این شبکهها را ایجاد میکنند؛ مسافران مجبورند تا ارتباط کمتر، سفرهای طولانیتر و با توقفهای بیشتر و زمانبرتر را تجربه کنند و باید انتظار داشت که هواپیماهای کوچکتر و کارآمدتر نیز رایجتر شوند. همچنین تقاضا برای پروازهای طولانی مدت ممکن است برای مدتی کم باشد.
کشتیهای مسافرتی، پایانههای بندری، هتلها و سایر ارائه دهندگان محل اقامت با الزامات مشابهی روبرو خواهند شد.
۳.اعتماد به نفس مسافران
برای مسافران اوقات فراغت، ترس طولانی مدت از عفونت ویروس کرونا مهمترین مانع برای غلبه بر آنان خواهد بود.
اگرچه برخی از تحلیلگران پیش بینی میکنند سفرهای اوقات فراغت سریعتر از سفرهای کاری بهبود مییابند اما در نهایت باید دید که آیا مسافران اشتیاق بالایی برای خطر دارند یا خیر؛ و یا اینکه چگونه و با چه سرعتی با پروتکلهای جدید بهداشتی سازگار میشوند.
کلید بازگشت دوباره اطمینان به مسافران، و استاندارد کردن اقدامات ایمنی و بهداشتی در سراسر زنجیره تأمین سفر جهانی است.
فرصتی دوباره
COVID-19 فرصت تأملات زیادی در مورد رابطه ما با این سیاره ایجاد کرده است. مدافعان گردشگری پایدار امیدوارند که سالهای آینده منجر به بازنگری در سفرهای بین المللی، با نوآوری بیشتر و تعهد دوباره برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا، و مدیریت بحران شود.
با این حال، واقعیت احتمالی این است که مقصد برای بهبود اقتصادی ناامید کننده خواهد بود و هنگام باز شدن مرزها برای دلارهای گردشگری به شدت رقابت شکل میگیرد. بنابراین، اگر روندهای رفتار مصرف کننده مورد توجه باشد، ممکن است شرایط جدید خیلی متفاوت از گذشته نباشد.
همه گیری به ما فرصتی برای بازنشانی داده است و چه بهتر است که ما از این فرصت نهایت استفاده را ببریم.
دیدگاه تان را بنویسید