آریا طاری

وضعیت جدول رده‌بندی پیش از شروع هفته بیست‌وپنجم به وضوح نشان می‌داد که پیروزی برای تراکتورسازی و استقلال در این هفته بسیار حائز اهمیت است. دو تیمی که یکی در آستانه نخستین قهرمانی‌اش در لیگ برتر قرار دارد و دیگری به عنوان یکی از پرسابقه‌ترین تیم‌های حاضر در فوتبال ایران، برای فرار از سقوط تلاش می‌کند. این دوئل مهم را درنهایت تراکتورسازی به سود خود به پایان برد تا یک برد ارزشمند دیگری برای تصاحب جام به دست آورده باشد. حالا سرخ‌پوشان تبریزی با یک بازی کم‌تر نسبت به سپاهان و پرسپولیس که در رده‌های پایین‌تر قرار دارند، صدرنشین هستند و قصد دارند تا پایان لیگ دور این رده را دیواری بلند و دست‌نیافتنی بکشند. 

بازگشت قهرمانانه

پیروزی تراکتورسازی مقابل استقلال آنقدر مهم بود که بعد از این برد تبریزی‌ها به خیابان ریختند و به جشن و پایکوبی مشغول شدند. مردمی که از بازگشت قهرمانانه تیم‌شان به مسابقات شادمان بودند و حالا لحظه‌شماری می‌کنند که جشن قهرمانی را برپا کنند. تراکتورسازی هم از جام حذفی و هم از لیگ قهرمانان آسیا کنار رفته و تنها فرصتش برای قهرمانی، لیگ برتر است. با این حال این تیم چند بازی نگران‌کننده را پشت سر گذاشت اما مقابل استقلال نشان داد به عنوانی جز قهرمانی رضایت نخواهد داد. این موضوع به خصوص برای دراگان اسکوچیچ بسیار مهم است. مردی که در بحرانی‌ترین شرایط سریع‌ترین صعود تیم ملی به جام جهانی را رقم زد اما در آستانه این مسابقات برکناری تلخی را تجربه کرد. او حالا در آستانه رساندن تراکتورسازی به عنوانی است که طی سال‌های گذشته هیچ نام بزرگی موفق به انجامش نشده است.

فصل سیاه آبی‌ها

شاید هواداران هیچ تیمی به اندازه استقلال منتظر پایان این دوره از رقابت‌ها نیستند. چراکه‌ آبی‌ها از ابتدای فصل روی دور ناکامی حرکت کرده‌اند و با کلکسیونی از مربی‌های مختلف، روی کاغذ به عنوان یکی از گزینه‌های سقوط به لیگ دسته یک به شمار می‌روند. به خصوص که آنها بعد از 6 بازی با بوژوویچ هنوز رنگ برد را ندیده‌اند و این موضوع می‌تواند در پایان فصل برای‌شان گران تمام شود. آبی‌ها با باخت مقابل تراکتورسازی، دهمین شکست فصل را تجربه کردند و با 28 امتیاز، پیش از برگزاری بازی‌های روز گذشته تنها هشت امتیاز با منطقه سقوط فاصله داشتند.

استقلال تا به اینجای فصل در هر بازی‌ای که مقابل پرسپولیس و تراکتور به عنوان دو رقیب دیرینه قرار گرفته، نه نگفته و با شکست میدان را ترک کرده است. این اتفاق باعث شده که دیگر رقبا هم از وضعیت بحرانی آبی‌های پایتخت نهایت استفاده را ببرند و این تیم را بیشتر به سمت قعر جدول هدایت کنند. آبی‌ها هفته آینده نبردی حساس با فولاد دارند. تیمی که در بازی رفت مقابل استقلال شکست خورده و این بار به دنبال جبران آن نتیجه است. شاگردان بوژوویچ در ادامه باید با گل‌گهر، هوادار، آلومینیوم، چادرملو و سپاهان بازی کنند که روی کاغذ ساده‌ترین حریف‌شان آلومینیوم است. وضعیت سخت استقلال در لیگ برتر باعث شده که آنها حداقل به جام حذفی امیدوار باشند و تلاش کنند در این مسابقات به قهرمانی برسند تا مرهمی بر زخم‌های چند ماه اخیر بزنند. 

کامبک با موتور روشن 

زمانی که تراکتور در آخرین بازی سال به مصاف گل‌گهر رفت و خیلی زود دروازه‌اش مقابل این تیم باز شد، هواداران نگران بودند که جام قهرمانی را از دست بدهند. چراکه این تیم به تازگی از لیگ قهرمانان حذف شده بود و شایعاتی هم از اختلافات تیم درون رختکن به گوش می‌رسید. سرخ‌پوشان اما خیلی زود گل دریافتی را جبران کردند تا هم از یک بحران اساسی فرار کنند و هم نشان دهند گذشته را پشت سر گذاشته‌اند و همچنان با ذهنیت برنده مقابل رقبا قرار می‌گیرند. 

این جریان مقابل استقلال هم تکرار شد. آبی‌ها در ابتدای مسابقه روی ارسال کرنر رامین رضاییان و اشتباه تراکتوری‌ها دروازه این تیم را باز کردند اما تیم اسکوچیچ دوباره به بازی برگشت و پیش از اینکه نیمه اول به پایان برسد، دو گل به ثمر رساند تا نشان دهد دیگر خبری از آن تیم که در خانه آغوشش برای رقبا باز بود، نیست. به نظر می‌رسد موتور تراکتورسازی روشن شده و قرار نیست تا آخرین لحظه‌ای که قهرمانی مسجل شود، خاموش شود. 

بوژوویچ به علیمنصور رسید

همان‌طور که اشاره شد، استقلال با میودراگ بوژوویچ حتی یک بار هم به برد نرسیده است و این یعنی آخرین پیروزی این تیم در بازی‌های رسمی به هفته بیستم و تقابل با نساجی برمی‌گردد که محمد نوازی به عنوان سرمربی موقت موقت (!) هدایت تیم را بر عهده داشت. بعد از آن استقلال با بوژوویچ کار را دنبال کرد که با این مربی به دو تساوی و چهار شکست رسید. البته استقلال پیش از این هم چنین شرایطی را تجربه کرده است. به عنوان مثال آندره‌آ استراماچونی که در لیگ نوزدهم هدایت آبی‌ها را بر عهده گرفت، شروع خوبی نداشت و در پنج بازی اول هیچ بردی کسب نکرد. او البته زمانی این تیم را ترک کرد که آبی‌ها در صدر جدول حضور داشتند. همچنین با توجه به اینکه از 6 بازی بدون برد بوژوویچ چهار بازی در لیگ بوده، همچنان رکورد بدترین شروع یک مربی در استقلال به نام علیرضا منصوریان است که در 6 بازی نخست، رنگ برد را ندید. 

اینکه تراکتوری‌ها خودشان را از پیش قهرمان نمی‌دانند، یک نکته طلایی در مسیر قهرمانی‌شان است. آنها برای اینکه ویترین افتخارات‌شان را به جام لیگ برتر مزین کنند، باید در 6 مسابقه پیش روو تمام قدرت‌شان را به کار بگیرند و با کم‌ترین اشتباه خودشان را در راس جدول رده‌بندی نگه دارند

آنچه که درباره بوژوویچ می‌توان مطرح کرد این است که با شرایط فعلی احتمال اینکه او فصل جدید را هم روی نیمکت استقلال آغاز کند، بسیار کم است. مردی از دیار مونته‌نگرو که توانست در استقلال خوزستان نمره قبولی بگیرد اما در استقلال تهران تا به اینجا ناکام بوده است. هرچند او در یکی از سخت‌ترین برهه‌ها هدایت این تیم بزرگ را برعهده گرفت و کارش را هم با بازی سخت و مهم دربی آغاز کرد. به هر حال اما انتظار می‌رفت که این تیم عملکرد بهتری داشته باشد و حداقل موقعیتش در میانه‌های جدول را حفظ کند. بوژوویچ برای اینکه از فشار انتقادات خارج شود و فصل را در بهترین موقعیت ممکن به پایان ببرد، باید در پنج هفته باقی مانده دست به معجزه بزند. حرکت استقلال به سمت پایین جدول، چیزی نیست که هواداران و باشگاه با آن کنار بیایند. 

6 فینال تا قهرمانی

درست است که تراکتورسازی از حالا اصلی‌ترین مدعی قهرمانی لیگ بیست‌وچهارم است و حتی این احتمال هم وجود دارد که تی‌تی‌ها پیش از پایان لیگ جشن قهرمانی را برپا کنند اما این موضوع روی کاغذ می‌تواند تغییر کند و اگر سرخ‌پوشان از مسیر برد خارج شوند، ممکن است جام قهرمانی را بالای سر تیم دیگری ببینند. به همین خاطر هم باشگاه تراکتورسازی که به خوبی به این موضوع واقف است، در پایان مسابقه با استقلال، ضمن تشکر از هوادارانی که از تیم حمایت کردند، اعلام کرد هنوز 6 فینال تا قهرمانی فاصله دارند. تراکتوری‌ها یک بازی عقب‌افتاده بسیار مهم با فولاد دارند و در پنج هفته پیش رو هم باید با چادرملو، ملوان، شمس‌آذر، نساجی و استقلال خوزستان دیدار کنند. تیم‌هایی که شاید روی کاغذ حریف سختی برای شاگردان اسکوچیچ نباشند اما نباید فراموش کرد که در فوتبال هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست و همین شمس‌آذر توانست در تبریز تراکتور را شکست بدهد. 

اینکه تراکتوری‌ها خودشان را از پیش قهرمان نمی‌دانند، خود یک نکته طلایی در مسیر قهرمانی‌شان است. آنها برای اینکه ویترین افتخارات‌شان را به جام لیگ برتر مزین کنند، باید در تمام این 6 مسابقه تمام قدرت‌شان را به کار بگیرند و با کم‌ترین اشتباه خودشان را در راس جدول رده‌بندی نگه دارند. 

شاید هواداران هیچ تیمی به اندازه استقلال منتظر پایان این دوره از رقابت‌ها نیستند. چراکه‌ آبی‌ها از ابتدای فصل روی دور ناکامی حرکت کرده‌اند و با کلکسیونی از مربی‌های مختلف، روی کاغذ به عنوان یکی از گزینه‌های سقوط به لیگ دسته یک به‌شمار می‌روند

پایان شکست‌ناپذیری آبی‌ها در یادگار

دیگر اتفاق تلخ این شکست برای استقلال، پایان شکست‌ناپذیری این تیم در ورزشگاه یادگار امام تبریز بود. تا پیش از این مسابقه، آخرین باری که تراکتور توانسته بود در ورزشگاه یادگار استقلال را شکست بدهد، بهمن 1397 بود. زمانی که ژرژ لیکنز هدایت سرخ‌ها را بر عهده داشت و تیمش توانست با تک‌گل اشکان دژآگه استقلال وینفرد شفر را شکست دهد و سه امتیاز باارزش را به دست بیاورد. بعد از آن مسابقه تراکتور تنها یک بار در تبریز از استقلال عبور کرد که آن بازی هم در ورزشگاه بنیان دیزل برگزار شد و شاگردان پاکو خمس با نتیجه دو بر صفر از سد شاگردان ریکاردو ساپینتو عبور کردند.

حالا اما طلسم ورزشگاه یادگار هم بعد از هفت سال شکست و جالب است روند شکست‌ناپذیری استقلال توسط بازیکنی به پایان رسید که روزی پیراهن آبی‌ها را به تن داشته است. در این مسابقه امیرحسین حسین‌زاده هر دو گل تراکتورسازی را به ثمر رساند تا اصلی‌ترین نام این دیدار باشد. جالب است که حسین‌زاده بعد از 73 روز توانست دوباره گلزنی کند و چهارمین دبلش را هم در فصل جاری ثبت کرد.